W ciszy, na mocy sakramentu święceń, dany mężczyzna staje się nie tylko „Alter Christus”, drugim Chrystusem, ale znacznie więcej – jest „Ipse Christus”, samym Chrystusem. W tej chwili nic nie widać na zewnątrz, ale w ciszy, w głębinach istnienia, następuje prawdziwe i rzeczywiste utożsamienie z Chrystusem.
Kard. Robert Sarah
Sakrament kapłaństwa jest szczególnym darem Chrystusa dla Kościoła, przez który powołuje On wybranych mężczyzn do szczególnej posługi słowa, sakramentów i pasterzowania wiernym. Poprzez przyjęcie święceń kapłańskich kandydaci zostają uzdolnieni przez Ducha Świętego do pełnienia misji kapłańskiej – głoszenia Ewangelii, sprawowania Eucharystii oraz innych sakramentów, a także troski o duchowe dobro powierzonej im wspólnoty.
Sakrament kapłaństwa posiada trzy stopnie: diakonat, prezbiterat i biskupstwo. Diakon jest powołany do posługi słowa, liturgii oraz dzieł miłosierdzia. Prezbiter (ksiądz) sprawuje Eucharystię, sakramenty, naucza i kieruje powierzonym sobie ludem Bożym. Biskup otrzymuje pełnię kapłaństwa i odpowiada za prowadzenie całej diecezji, nauczając, uświęcając i zarządzając Kościołem lokalnym.
Święceń kapłańskich udziela biskup poprzez modlitwę konsekracyjną i nałożenie rąk na głowę kandydata, prosząc o dar Ducha Świętego potrzebny do pełnienia posługi kapłańskiej. Sakrament ten pozostawia trwały znak duchowy, który na zawsze upodabnia kapłana do Chrystusa.
Każdy, kto czuje powołanie do kapłaństwa lub życia konsekrowanego, powinien zgłosić się do proboszcza swojej parafii lub bezpośrednio do Wyższego Seminarium Duchownego, gdzie otrzyma odpowiednią pomoc w rozeznawaniu drogi życiowej.
Prosimy wszystkich parafian o modlitwę o nowe powołania kapłańskie i zakonne oraz za kapłanów już posługujących w naszej wspólnocie. Niech Chrystus, Najwyższy Kapłan, umacnia ich swoją łaską i błogosławi na drodze powołania.